Темный стиль
Сайт: Новости, Приложение, Помощь, Регламент, Политика конфиденциальности, Контакт, Настройка файлов cookie
Обо мнеNie mam cierpliwości do ludzi, którzy piszą tak, jakby wszyscy dostali tę samą instrukcję.
„Hej.”
„Co tam?”
„Spotkamy się?"
Próbowałam kiedyś odpowiadać z grzeczności. Już nie próbuję.
Jeśli szukasz szybkiej wymiany kilku zdań, pewnie się miniemy. Jeśli potrafisz zbudować napięcie samymi słowami, istnieje spora szansa, że odpiszę. Nie na większość. Na większość nawet nie spojrzę drugi raz. Nie dlatego, że uważam się za lepszą. Po prostu szkoda mi czasu na wiadomości, które brzmią tak, jakby mogły trafić do stu innych kobiet.
Mam słabość do mężczyzn, którzy potrafią budować napięcie cierpliwie. Nie próbują imponować. Nie zasypują komplementami. Wiedzą, że czasem jedno dobrze zadane pytanie zostaje w głowie na cały dzień. Lubię wyobrażać sobie różne historie. Dopowiadać ich ciąg dalszy. Wspólnie wymyślać światy, które istnieją tylko między dwojgiem ludzi. Takie, do których nikt inny nie ma dostępu.
Zaufanie przychodzi mi trudno, ale kiedy już się pojawi, przestaję mieć potrzebę kontrolowania wszystkiego. Chyba najbardziej pociąga mnie mężczyzna, przy którym mogę odpuścić. Taki, który ma w sobie spokój, wyczucie i inteligencję. Nie potrzebuje dominować, żeby było wiadomo, że potrafi prowadzić. Nie fascynują mnie mężczyźni, którzy próbują zrobić wrażenie. Fascynują mnie ci, którzy potrafią stworzyć atmosferę. Rozmową. Wyobraźnią. Uważnością. Mam słabość do inteligencji. Do mężczyzny, który wie, że największe napięcie rodzi się wtedy, kiedy nic nie trzeba przyspieszać.Kiedy między dwoma wiadomościami jest miejsce na myślenie. Na domysły. Na ciekawość.
Są mężczyźni, którzy myślą, że namiętność zaczyna się od ciała. Dla mnie zaczyna się dużo wcześniej. Od zaufania. Od słów. Od poczucia, że mogę odsłonić przed kimś tę część siebie, której nie pokazuję nikomu. Lubię, kiedy napięcie buduje się powoli. Kiedy wyobraźnia ma czas wykonać swoją pracę.
Mam chyba trochę przesyt spotkań. Nie ludzi. Spotkań. Dlatego nie przeszkadza mi to, że znajomość będzie online. Korespondencja, wiadomości głosowe, wymiana zdjęć, a może nawet filmiki? Szacunek, klasa, wyczucie, a w głowie moje scenariusze na fantazje erotyczne.
Scenariusz 1: "Mężczyzna pisze pełnymi zdaniami, zna przecinki i nie zaczyna rozmowy od 'hej śliczna'. Fantasy. Science fiction."
Scenariusz 2: "Ktoś wysyła wiadomość głosową i nie mówi do mikrofonu jak do infolinii banku. Głos ma niski, spokojny i nieczyta z kartki. Wiem, mało realistyczne."
Scenariusz 3: "Dostaję zdjęcie. Nie bicepsa. Nie samochodu, albo jeszcze gorzej czego innego. To jest książka z pozaginanymi rogami i kubek z kawą. To już robi się niebezpiecznie."
Scenariusz 4: "Rozmowa trwa trzy tygodnie i nikt ani razu nie pyta 'co masz na sobie?'.
Scenariusz 5: "Mężczyzna jest inteligentny, cierpliwy i potrafi budować napięcie wyłącznie słowami. Nie wiem, czy istnieją. Ale lubię wierzyć."
Scenariusz 6:
On: „Zrobisz loda?” (około 45 minut konwersacji - już jest cud!)
Ja: „Prawdopodobnie.”
On: „Naprawdę?”
Ja: „Prawdopodobnie...nie Tobie.”
Dziwnie skuteczny filtr.
Scenariusz 6a: (wersja bardziej optymistyczna po dwóch tygodniach znajomości).
On: „Zrobisz mi loda?”
Ja: Pewnie.Jak już dojdziesz do etapu, na którym będę miała na to ochotę. Cierpliwość jest formą emocjonalnej inteligencji.
PS. Tak, lubię lody. Ale podobnie jak z ludźmi, najpierw sprawdzam skład i wybieram ten, który ma potencjał na najlepszy smak. 😉
Nie traktuj tego opisu jak instrukcję obsługi. To bardziej zbiór luźnych obserwacji niż regulamin.
Nie gryzę. Śmieję się dużo częściej, niż wynika z tego tekstu. Nie jestem sztywna. Podejdź do mnie z dystansem. Ale takim mądrym. Z odrobiną humoru. Z uważnością. Z ciekawością.Resztę naprawdę lubię odkrywać powoli.
Lubię ludzi z dystansem do siebie i do świata. Takich, którzy nie obrażą się o żart, ale potrafią być uważni wtedy, kiedy trzeba. I tak to wszystko naprawdę jest o mnie. Przynajmniej na teraz.
Pozdrówka,
A.
„Hej.”
„Co tam?”
„Spotkamy się?"
Próbowałam kiedyś odpowiadać z grzeczności. Już nie próbuję.
Jeśli szukasz szybkiej wymiany kilku zdań, pewnie się miniemy. Jeśli potrafisz zbudować napięcie samymi słowami, istnieje spora szansa, że odpiszę. Nie na większość. Na większość nawet nie spojrzę drugi raz. Nie dlatego, że uważam się za lepszą. Po prostu szkoda mi czasu na wiadomości, które brzmią tak, jakby mogły trafić do stu innych kobiet.
Mam słabość do mężczyzn, którzy potrafią budować napięcie cierpliwie. Nie próbują imponować. Nie zasypują komplementami. Wiedzą, że czasem jedno dobrze zadane pytanie zostaje w głowie na cały dzień. Lubię wyobrażać sobie różne historie. Dopowiadać ich ciąg dalszy. Wspólnie wymyślać światy, które istnieją tylko między dwojgiem ludzi. Takie, do których nikt inny nie ma dostępu.
Zaufanie przychodzi mi trudno, ale kiedy już się pojawi, przestaję mieć potrzebę kontrolowania wszystkiego. Chyba najbardziej pociąga mnie mężczyzna, przy którym mogę odpuścić. Taki, który ma w sobie spokój, wyczucie i inteligencję. Nie potrzebuje dominować, żeby było wiadomo, że potrafi prowadzić. Nie fascynują mnie mężczyźni, którzy próbują zrobić wrażenie. Fascynują mnie ci, którzy potrafią stworzyć atmosferę. Rozmową. Wyobraźnią. Uważnością. Mam słabość do inteligencji. Do mężczyzny, który wie, że największe napięcie rodzi się wtedy, kiedy nic nie trzeba przyspieszać.Kiedy między dwoma wiadomościami jest miejsce na myślenie. Na domysły. Na ciekawość.
Są mężczyźni, którzy myślą, że namiętność zaczyna się od ciała. Dla mnie zaczyna się dużo wcześniej. Od zaufania. Od słów. Od poczucia, że mogę odsłonić przed kimś tę część siebie, której nie pokazuję nikomu. Lubię, kiedy napięcie buduje się powoli. Kiedy wyobraźnia ma czas wykonać swoją pracę.
Mam chyba trochę przesyt spotkań. Nie ludzi. Spotkań. Dlatego nie przeszkadza mi to, że znajomość będzie online. Korespondencja, wiadomości głosowe, wymiana zdjęć, a może nawet filmiki? Szacunek, klasa, wyczucie, a w głowie moje scenariusze na fantazje erotyczne.
Scenariusz 1: "Mężczyzna pisze pełnymi zdaniami, zna przecinki i nie zaczyna rozmowy od 'hej śliczna'. Fantasy. Science fiction."
Scenariusz 2: "Ktoś wysyła wiadomość głosową i nie mówi do mikrofonu jak do infolinii banku. Głos ma niski, spokojny i nieczyta z kartki. Wiem, mało realistyczne."
Scenariusz 3: "Dostaję zdjęcie. Nie bicepsa. Nie samochodu, albo jeszcze gorzej czego innego. To jest książka z pozaginanymi rogami i kubek z kawą. To już robi się niebezpiecznie."
Scenariusz 4: "Rozmowa trwa trzy tygodnie i nikt ani razu nie pyta 'co masz na sobie?'.
Scenariusz 5: "Mężczyzna jest inteligentny, cierpliwy i potrafi budować napięcie wyłącznie słowami. Nie wiem, czy istnieją. Ale lubię wierzyć."
Scenariusz 6:
On: „Zrobisz loda?” (około 45 minut konwersacji - już jest cud!)
Ja: „Prawdopodobnie.”
On: „Naprawdę?”
Ja: „Prawdopodobnie...nie Tobie.”
Dziwnie skuteczny filtr.
Scenariusz 6a: (wersja bardziej optymistyczna po dwóch tygodniach znajomości).
On: „Zrobisz mi loda?”
Ja: Pewnie.Jak już dojdziesz do etapu, na którym będę miała na to ochotę. Cierpliwość jest formą emocjonalnej inteligencji.
PS. Tak, lubię lody. Ale podobnie jak z ludźmi, najpierw sprawdzam skład i wybieram ten, który ma potencjał na najlepszy smak. 😉
Nie traktuj tego opisu jak instrukcję obsługi. To bardziej zbiór luźnych obserwacji niż regulamin.
Nie gryzę. Śmieję się dużo częściej, niż wynika z tego tekstu. Nie jestem sztywna. Podejdź do mnie z dystansem. Ale takim mądrym. Z odrobiną humoru. Z uważnością. Z ciekawością.Resztę naprawdę lubię odkrywać powoli.
Lubię ludzi z dystansem do siebie i do świata. Takich, którzy nie obrażą się o żart, ale potrafią być uważni wtedy, kiedy trzeba. I tak to wszystko naprawdę jest o mnie. Przynajmniej na teraz.
Pozdrówka,
A.
Я ищу
Лиц пола:Мужчина
С целью:Виртуальное знакомство, Прочные отношения
Возраст:от35до55лет
Предпочтения
Данные
Имя:Pierwsze na A., drugie na K.
Язык:Польский
Рост:172 cm
Типаж:Стройное
Знак Зодиака:Баран
Волосы:Блондин(ка)
Семейное положение:Свободен(на)
Дети:Нету
Алкоголь:Выпиваю изредка
Сигареты:Не курю
Образование:Высшее
